Polonya'daki bir dizel araç alışılmadık bir şanzıman şikayeti geliştirdi.
Bir vites normal olarak seçilebilirdi. Çarpışma sırasında tutarlı bir çarpışma yoktu ve debriyaj çözümü kabul edilebilir görünüyordu.
Sorun, araç hareket halindeyken meydana geldi.
Hızlandırma veya motor frenleme sırasında, etkilenen vites bağlantıdan çıkabilir ve nötr yöne dönebilir.
Bu ayrım çok önemliydi.
Teşhis süreci, bulaşma olayını iki aşamaya ayırdı.
Bu, aşağıdaki gibi bileşenlere bağlıdır:
Bir kere çalıştırıldığında, iletim şu şeylere bağlı:
Aracın vitese sorunsuz girdiği için, ilk grup daha az olası hale geldi.
SoruşturmaBağlantıdan sonra vites rayını pozisyonunda tutan neydi?.
Semptom aşağıdaki dönemlerde tekrarlandı:
Etkilenen vites, tahrik treninin yükü yönünü değiştirdiğinde nötr yönde hareket etme olasılığı daha yüksekti.
Bu, bağlantılı bileşenlerin, tutma sisteminin yeterince kontrol edemediği bir eksen kuvvetine maruz kaldığını gösterdi.
Tipik bir engelleme sistemi aşağıdakileri kullanabilir:
Yay → top veya piston → vites rayındaki oluk/çentik
Düzgün vites pozisyonuna ulaştığında:
Duraklama belirlenmiş konuma girer → Değişim rayı tutma direnci alır
Bahçe zayıflarsa, top yıpranırsa veya ray kurşağı hasar görürse:
Düğüm devreye girer → Durdurucu kuvvet yetersizdir → Dönerle ilgili aksel kuvvet rayı hareket ettirir → Düğüm seçilen konumu bırakabilir
Tam mimarisi iletimlere göre değişir.
Senkronizörler, çatışma sırasında bileşen hızlarını eşleştirmeye yardımcı olur.
Bir senkronizatör, transmisyon daha sonra seçilen dişliyi koruyamazsa bile sağlıklı olabilir.
Bu nedenle, bu durumda, aşağıdakilerin ayrılması gerekmektedir:
El aletine girme zorluğu
...den
Değişiklikler.
Bu ayrım, tutma probleminin sorumluluğunun görev sistemi olmamasını engelledi.
Dönüşüm tek başına göz önünde bulundurulmadı.
Teknikçiler ayrıca şunları da incelediler:
Bunların herhangi biri, bir dişlilerin çalışıp çalışmadığını etkileyebilir.
Teşhis nihayetinde kaydırma rayı tutma sistemine odaklandı çünkü en iyi şekilde semptom ve inceleme kanıtlarına uyuyordu.
Etkilenen tutma bileşenlerini düzelttikten sonra, iletim aşağıdakilerle test edildi:
Hedef, değişen tork altında hem pürüzsüz bağlanmayı hem de istikrarlı tutmayı onaylamaktı.
Polonya'daki bu manuel şanzıman olayı, neden "gear problem" ifadesinin teşhis için yeterince spesifik olmadığını göstermektedir.
Bir takım kiİçeri giremiyorum.ve bir takım kiİşe devam edemiyorum.Farklı hata ağaçları gerektirir.
Evet, katılım ve tutma ayrı mekanik aşamalardır.
Çatal aşınması, şaft hareketleri ve bağlanma dişleri sorunları da katkıda bulunabilir.